sábado, 20 de agosto de 2011

TODO É TRANSITORIO (Tempo de verán)


TODO É TRANSITORIO (Tempo de verán)


Todo é transitorio” afirmaba Siddhartha Gautama anos despois de que as frores de loto naceran baixo seus pasos.

Él, Buda, tiña unha misión, coma o coronel de Dersu Uzala, coma ise Blade Runner que atopa a inmensidade e a luz cando todo asemella perdido.

Eu, afortunado son de coñecer moitos mundos, moita xente, moitos veráns...

Chamonix, Dingle, Benarés, Belgrado, Gerês, Sahara, Alpes, Toscana, Mar Negro...

Moitos e diferentes veráns, tempo de voltar a Ítaca.


Sempre necesito de ver o MAR, escoitar a suavidade do son dos ríos, voltar a Kavafis. Preciso de comer un bacallao na casa do amigo Ramallho, pasear polas rúas de Braga e disfrutar deses cafés que dan o empuxón prá seguir cara ao MAR e durmir baixo as estrelas.


Estou nun bar escribindo iste pequeño relato e de supeto entra un amigo que facía sete ou oito anos que non vía. O compañeiro Xurxo, da raia con Portugal.

Lembramos, quedamos... (verán, verán...)

Cóntolle que a miña vida segue polos mesmos camiños, xá non teño remedio.


Moitas viaxes, países, momentos, situacións que andan por ahí... días que danlle forma a miña pel.


O COUREL é o meu verán, sempre O COUREL.

Teño 42 anos e dende os 15 volto coma unha serpe antiga que repite sen remedio, con prazer e cariño. Volto xunto da miña queridísima amiga Fina, compañeira e mestre da que tanto levo aprendido.

Eu quero a miña namorada Rogueira, os soutos de Horreos, o vento do Formigueiros, o frescor do río Selmo...


En fin, disfrutade, “todo é transitorio”.


Xá non quedan illas, xá non quedan desertos, máis síntese a súa necesidade”.

(Albert Camus)



(Texto e fotografías Matías Moreno)

lunes, 3 de enero de 2011

MORFEO.



Morfeo. Matías Moreno.

domingo, 2 de enero de 2011

MORFEO.

"MORFEO". 2011/2012. Música en vivo, Multimedia, Textos...

domingo, 7 de noviembre de 2010

viernes, 5 de noviembre de 2010

Videoclips en post-producción.

Breve anticipo de los trabajos audiovisuales que tengo en fase de montaje: "Morfeo", "Come on in my kitchen", "Luz" y "On The Road". Estos videoclips están estrechamente relacionados con los trabajos músicales, también casi finalizados, "La Brújula Inquieta", "El Blues del Pelícano y otras Historias" y "Estroupelear". De todo este puzzle saldrá, entre más cosas, la producción de un trabajo en el voy a combinar música en vivo+audiovisuales+fotografía+textos. Ahía andamos.
Más información y lugar para escuchar la música y ver los videoclips (estos en breve): www.matiasmoreno.com - www.reverbnation.com/matiasmoreno

lunes, 25 de octubre de 2010

Sangra Amor.


Sangra amor, sangra conmigo.

Que la sangre será el testigo.

Que nuestros cuerpos son el abrigo.

Con la química del sol, con el pan de un solo nido.

Carne indivisible.

Tallada en tierra y espuma templada.

Amantes antiguos, presos del tiempo asesino.

Y a pesar de los pesares tanto cariño.

(Texto+Foto M.M.)

jueves, 21 de octubre de 2010

Percorrendo a estrada existencial.


Si, vin a luz aquela mañá.

A natureza foi xenerosa.

Co meu espíritu de Terra e Lúa seguirei

percorrendo a estrada existencial.


Un día serei árbore.


(Texto+Foto M.M.)

sábado, 16 de octubre de 2010

La carretera vendrá...




La carretera vendrá,
cada noche a mi cama.
Poniendo alas
a cada gramo de piel.
Aeropuertos, estaciones y mapas.
Otro y otro hotel...
(Música/Texto/Foto M.M.)

viernes, 15 de octubre de 2010

Matar a un ruiseñor.


"Matar a un ruiseñor". El fántastico libro de Harper Lee que dió paso a la inolvidable y fundamental película de Robert Mulligan, con un Gregory Peck en una de las mejores interpretaciones que uno pueda ver. Tierna, sincera y válida como el primer día de proyección. Un lujo.

lunes, 11 de octubre de 2010

Perdido

Absolutamete perdido.

Preso, un home con fame

de estradas, aeroportos,

sorpresas...

Necesito sorpresas e novidades.

Ando no límite.

Teño que fuxir.

(Hacia fora, hacia dentro)

Teño que traballar.

Teñor que ser persoa de proveito.

Teño que rematar con tantas cousas.

Teño que non defraudar,

ser o "EU" que eles queren"

A cárcere física mátame,

bloquéame, é un campo de confusión.

Repítome.

Repítome.

Repítome.

Ti, eu, ti...

Ti compréndesme.

"Meu reino por un cabalo de nubes,

por unha barca sin nome nin brúxula".

Ti compréndesme.

Viaxemos aquí, alá,

fora, dentro...

pero sexanmos quén

de transitar os anos con paixón,

coa fame de mulleres e homes

que desexan vivir a vida.

A morte matará. Si. non vai perdoar.

(Ten tódalas fichas do taboleiro)

Máis ti me comprendes.


(Texto/Foto M.M.)


domingo, 10 de octubre de 2010

lunes, 4 de octubre de 2010

Humo y Gaviotas. M.M.



...Te perdí en los bares de Dublín.
...Pregunte por ti a las floristas y a las tormentas.
...Trás de ti, de poniente hasta el Mar Begro.
(Música+Foto M.M.)

domingo, 3 de octubre de 2010

El viajero es anónimo. M.M.

El viajero es anónimo, desconocido.

Con la piel hambrienta de asfalto y estaciones.

Con el alma hambrienta de paisaje y novedades.


También el viajero es cualquier hombre

que al volver a casa se dispone a transitar

un sueño.

(Texto+Foto M.M.)

Días. M.M.


"Nadie nos advirtió del febril galope del reloj..." M.M.

Gods gonna cut you down.


(RespetoTOTAL-Admiración. Love Mr.Cash)

jueves, 30 de septiembre de 2010

Pensamiento. (Texto+Foto M.M.)


La realidad es un estado transitorio anterior al sueño,

una verdad a medias.

El amor la fiesta sin calendario,

una luna caprichosa que asoma sin pedir permiso.

El olvido es al hombre como las piedras al río,

siempre tocándose.

El deseo es un caballo que quiere cruzar el mar,

una fogata azul.


Es la memoria la raiz de los zapatos,

el pozo del alma,

dónde comienza el pensamiento.


M.M.

viernes, 24 de septiembre de 2010

jueves, 23 de septiembre de 2010

Claire de lune.



David Oistrakh interpretando a Debussy.

Full Moon.

... Y la Luna decía: "Los guardianes de mayo serán firmes guerreros que salvarán nuestro recuerdo del furioso acontecer del reloj. (Texto+Foto M.M.)

miércoles, 22 de septiembre de 2010

Serie "Matemáticas" 001

Más en www.matiasmoreno.com

martes, 14 de septiembre de 2010

Si, io mi rricordo.


Mastroianni; si, io mi ricordo.

Eran extraños los rumores del viento.

De adolescente ardía hasta el anochecer
junto a tu demacrada claridad, y eran extraños
los rumores del viento y el canto de los grillos solitarios.
P.P. Pasolini.

domingo, 12 de septiembre de 2010

Prisión Provisional. (3)

Prisión Provisional. (2)

Prisión Provisional.


"Shine on you crazy diamond 1" no pudo ser. Tras intentar la segunda parte del proyecto
(y provar el sabor de la roca en mi piel) me encuentro en "Prisión Provisional".
Al que le interese saber detalles de esta obsesión sin remedio que se pase por www.matiasmoreno.com o www.viaestvita.com.

viernes, 10 de septiembre de 2010

jueves, 9 de septiembre de 2010

Autoretrato en ascensor de hotel.

Autoretrato en ascensor de hotel. Zermatt-Suiza-Alpes.

domingo, 29 de agosto de 2010

Montañas & Mitos. Matías Moreno.



Del 30 de agosto al 10 de septiembre, realizaremos un trabajo que combina alpinismo. documental y una investigación para continuar recopilando datos para los proyectos "Montañas & Mitos" y "H2o-Vidas". En este caso el terreno elegido son los grandes Alpes. Esperemos que el clima, las fuerzas y las montañas nos ayuden.

sábado, 28 de agosto de 2010

viernes, 13 de agosto de 2010

Chet Baker - "Almost Blue"



Comparto para disfrutar hasta donde cada uno pueda. EXQUISITO.

Esperando a los bárbaros.


Esperando a los bárbaros

-¿Qué esperamos congregados en el foro?
Es a los bárbaros que hoy llegan.

-¿Por qué esta inacción en el Senado?
¿Por qué están ahí sentados sin legislar los Senadores?

Porque hoy llegarán los bárbaros.
¿Qué leyes van a hacer los senadores?
Ya legislarán, cuando lleguen, los bárbaros.

-¿Por qué nuestro emperador madrugó tanto
y en su trono, a la puerta mayor de la ciudad,
está sentado, solemne y ciñiendo su corona?

Porque hoy llegarán los bárbaros.
Y el emperador espera para dar
a su jefe la acogida. Incluso preparó,
para entregárselo, un pergamino. En él
muchos títulos y dignidades hay escritos.

-¿Por qué nuestros dos cónsules y pretores salieron
hoy con rojas togas bordadas;
por qué llevan brazaletes con tantas amatistas
y anillos engastados y esmeraldas rutilantes;
por qué empuñan hoy preciosos báculos
en plata y oro magníficamente cincelados?

Porque hoy llegarán los bárbaros;
y espectáculos así deslumbran a los bárbaros.

-¿Por qué no a acuden, como siempre, los ilustres oradores
a echar sus discursos y decir sus cosas?

Porque hoy llegarán los bárbaros y
les fastidian la elocuencia y los discursos.

-¿Por qué empieza de pronto este desconcierto
y confusión? (¡Qué graves se han vuelto los rostros!)
¿Por qué calles y plazas aprisa se vacían
y todos vuelven a casa compungidos?

Porque se hizo de noche y los bárbaros no llegaron.
Algunos han venido de las fronteras
y contado que los bárbaros no existen.

¿Y qué va a ser de nosotros ahora sin bárbaros?
Esta gente, al fin y al cabo, era una solució

Konstantino Kavafis.

Tom Waits - Warm Beer Cold Women


Siempre Waits, imbatible y consecuente con su estilo y su forma de vivir. Uno de esos genios que afortunadamente andan por ahí.

sábado, 7 de agosto de 2010

Canción Búsqueda. (L.G. Montero)


"Las gaviotas esperan
canciones de borrachos en el puerto.
Historias compartidas, el olor de los cuerpos,...
el faro melancólico de una noche difícil,
...porque tuvo argumento.

(Fotografía MM - Essaouira, Marruecos)

Mirarse a los ojos.


‎"HAN pasado los vientos
y mirarse a los ojos no es sencillo".

(Luis García Montero)
(Fotografía de Man Ray)

lunes, 5 de julio de 2010

El músico en tierra templada.

Pués si, campo y guitarra. Buena combinación.

domingo, 13 de junio de 2010

Pequña selección de una mirada a Europa.

Ljubljana, otoño de 2009. Parte del proyecto "Via Est Vita", Fisterra-Sulina. 13.000 km. por la geografía europea.

Pequña selección de una mirada a Europa.

Belgrado, otoño de 2009. Parte del proyecto "Via Est Vita", Fisterra-Sulina. 13.000 km. por la geografía europea.

Pequña selección de una mirada a Europa.


Bulgaria, otoño de 2009. Parte del proyecto "Via Est Vita", Fisterra-Sulina. 13.000 km. por la geografía europea.

Pequña selección de una mirada a Europa.

Belgrado, otoño de 2009. Parte del proyecto "Via Est Vita", Fisterra-Sulina. 13.000 km. por la geografía europea.

jueves, 10 de junio de 2010

domingo, 9 de mayo de 2010

sábado, 8 de mayo de 2010

domingo, 25 de abril de 2010

Rumbo al sur.

Mañana me voy a Marruecos. La intención es escalar en solitario, fotografíar, tal vez hacer pandilla con algún músico callejero, curiosear, perderme por ahí... ciudades, pueblos, montaña, desierto, playas... ¿Llegaré a Argelia?. No lo sé...
"Ya no quedan desiertos. Ya no quedan islas. Sin embargo se siente su deseo". (Albert Camus),

martes, 20 de abril de 2010

Montañas & Mitos. Matías Moreno.



Clip promocional sobre el proyecto "Montañas & Mitos", ligado al trabajo "H2o-Vidas". La idea es combinar los viajes y el alpinismo para reflejarlos en trabajos documentales en diferentes formatos. Colaboran "Via Est Vita" y "La Brújula Inquieta".

miércoles, 14 de abril de 2010

Matías Moreno - Kindherted Woman Blues



Tributo personal a mis maestros, los que llevan años acompañándome, poniéndole sonido a cada ricón y recodo del día a día. Para ellos mi particular versión del gran standar de Robert Johson.

Annie Hall.




Interior. Día.

Alvy Singer, ante un fondo neutro, habla a la cámara.
Alvy: Les contaré un chiste viejo. Ah, dos señoras mayores están en un parador de montaña, y una dice: «Hay que ver lo mala que es aquí la comida». Y la otra replica: «Sí, ya, ya, y además dan unas raciones tan pequeñas». Pues bien, así es cómo veo yo la vida. Llena de soledad, de tristeza, de sufrimiento y de infelicidad, y pasa todo tan deprisa... Hay, hay otro chiste importante para mí, que suele, ah, atribuirse a Groucho Marx, pero yo creo que aparece antes en «El chiste y su relación con el subconsciente», de Freud. Y dice así, poco más o menos: «No me interesa pertenecer a ningún club que cuente a alguien como yo entre sus socios». Ese es el chiste clave de mi vida adulta, en lo que a mis relaciones con mujeres se refiere. ¿Saben? Últimamente me pasan las ideas más raras por la cabeza, porque acabo de cumplir los cuarenta, hum, y creo que estoy pasando por una crisis existencial o algo así, no sé. Yo, bueno, envejecer no me preocupa. No soy de esa clase de individuos, ya saben. En fin, estoy perdiendo algo de pelo en la coronilla, pero la cosa no pasa de ahí. Yo, ah, yo creo que mejoraré de aspecto con los años, ¿saben? Yo; hum, yo pienso que entraré en la categoría de los calvos viriles, ya saben, lo contrario de los seductores otoñales de cabellos plateados, por ejemplo, ¿no les parece? A menos que acabe por no ser ni lo uno ni lo otro. A menos que me convierta en uno de esos individuos que andan por las cafeterías con una bolsa de comida en la mano y la baba que se les cae de la boca, pegando voces sobre el socialismo. (Suspira.) El caso es que Annie y yo hemos terminado y no, no consigo hacerme aún a la idea. Yo, bueno, yo no paro de buscarle las vueltas a nuestras relaciones, de interrogarme sobre mi vida, de averiguar cuándo empezaron a joderse las cosas, ya saben, pues hace un año estábamos, bueno, enamorados. Yo lo único que... es curioso, yo no soy, no soy una persona triste, no tengo un carácter depresivo. Yo, yo, ah. (Ríe.) Yo era un niño pasablemente feliz, ¿saben? Me criaron en Brooklyn durante la segunda guerra mundial.

Woody Allen & Marshall Brickman.

martes, 13 de abril de 2010

Como árboles.

Quién hubiera dicho
que estos poemas de otros
iban a ser
míos

después de todo hay hombres que no fui
y sin embargo quise ser
si no por una vida al menos por un rato
o por un parpadeo

en cambio hay hombres que fui
y ya no soy ni puedo ser
y esto no siempre es un avance
a veces es una tristeza

hay deseos profundos y nonatos
que prolongué como coordenadas
hay fantasías que me prometi
y desgraciadamente no he cumplido
y otras que me cumplí sin prometérmelas

hay rostros de verdad
que alumbraron mis fábulas
rostros que no vi más pero siguieron
vigilándome desde
la letra en que los puse

hay fantasmas de carne otros de hueso
también hay los de lumbre y corazón
o sea cuerpos en pena almas en júbilo
que vi o toqué o simplemente puse
a secar
a vivir
a gozar
a morirse
pero además está lo qe advertí de lejos

yo también escuché una paloma
que era de otros diluvios
yo tambén destrocé un paraíso
que era de otras infancias
yo también gemí un sueño
que era de otros amores

asi pues
desde este misterioso confín de la existencia
los otros me ampararon como árboles
con nidos o sin nidos
poco importa
no me dieron envidia sino frutos

esos otros están
aqui

sus poemas
son mentiras de a puño
son verdades piadosas

están aqui
rodeándome
juzgandome
con las pobres palabras que les di

hombres que miran tierra y cielo
a través de la niebla
o sin sus anteojos
también a mí me miran
con la pobre mirada que les di

son otros que están fuera de mi reino
claro
pero además
estoy en ellos

a veces tienen lo que nunca tuve
a veces aman lo que quise amar
a veces odian lo que estoy odiando

de pronto me parecen lejanos
tan remotos
que me dan vértigo y melancolía
y los veo minados por un duelo sin llanto
y otras veces en cambio
los presiento tan cerca
que miro por sus ojos
y toco por sus manos
y cuando odian me alegro de su rencor
y cuando aman me arrimo a su alegría

quién hubiera dicho
que estos poemas míos
iban a ser
de otros.

Mario Benedetti.